Kawalek emaila do mojej nowej kolezanki, z ktora moj stary przyjaciel probowal cos zdzialac, ale im nie wyszlo, z tym ze w tzw miedzyczasie sie z nia zaprzyjaznilam... bo fajna z niej kobita jest... i oczywiscie nie ma imie Zofia... 

...

Nie, moja Ty Zofio, nie pisze z grzecznosci do Ciebie... Pisze z radoscia i poczuciem szczescia, ze se taka znalazlam przyjaciolke i to jak niespodziewanie! I dzieki Bogu za Ciebie!...
Nie badz ksiegowa w uczuciach! Nigdy! (zreszta nigdy bym Cie o to nie podejrzewala) nie ma nic gorszego od tego! Lepiej skakac na glowke do pustego basenu, bo sie przynajmniej cos poczuje, nawet jesli to bedzie tylko bol... niz stac nad tym basenem i kalkulowac ile on ma glebokosci i ile szerokosci... i przeliczac wszystko dokladnie przez ulamki i calki...
...
A Skrzetuski?... nie flirtuje dzis z nim, bo wczoraj wieczorem spedzilismy troche czasu razem -- szwendalismy sie po miescie (niestety, nie tylko we dwoje, ale z grupa znajomych) Bylismy na spektaklu Zar (polski eksperymentalny "fizyczny" teatr z nurtu Grotowskiego) a potem na koncercie marching band, ktora robila parodie z muzyki granej wlasnie przez takie marching bands. Pod wzgledem kulturalnym wieczor swietny! Pod wzgledem bycia w towarzystwie Skrzetuskiego -- wlasciwie tez, choc chcialoby sie wiecej... On chyba bardzo pilnuje tego, zebysmy byli caly czas na stopie przyjacielskiej i zebysmy byli tez tylko tak postrzegani przez znajomych, bo np jesli postoi przy mnie blisko przez czesc koncertu, to przez nastepna juz staje gdzies dalej, albo jesli przyniesie mi jednego drinka, to juz nastepnego musze sobie sama kupic (co mnie akurat nie przeszkadza, bo ja juz przez Amerykanow przeszkolona jestem), ale wiesz... chcialoby sie czegos wiecej... No i z nim te spotkanie to sa zazwyczaj z jakiejs okazji, a to dinner u Karen, a to jakis koncert, a to spektakl, jak wczoraj... Rzadko kiedy jest tak, zeby on zadzwonil i powiedzial "chodzmy na kawe"... tzn zdarza sie, ale za rzadko jak na moj gust... A moze on po prostu nie jest mna zainteresowany, tylko zwyczajnie chce miec wiecej przyjaciol... i ja w pewnym sensie przypominam mu Polske, gdzie byl bardzo szczesliwy... No coz, ja tez sie Ci tu zwierzam, jakbys Ty cos mogla zrobic w tej sprawie... :) ale przynajmniej mnie wysluchasz (przeczytasz)...
No nic, ide sobie przygotowywac kolejne zajecia, Jezu, jak ja juz chce, zeby sie ten kwartal skonczyl, bo nie wyrabiam na zakretach...
...
Caluje Cie mocno w czolko,

No nie mam kiedy pisac. Z jednej pracy jade do drugiej, na drugi dzien do trzeciej, potem znowu do pierwszej i drugiej i tak wkolo Macieju... A jak nie jestem w pracy, to sie przygotowuje do pracy. 

Dziecko: angina ropna. Wczorajsza noc z goraczka 40 stopni (104), dzis w ciagu dnia "tylko" 38,5 (102). Do dzisiejszego wieczora myslalam ze scisnietym sercem (bo co innego jak ja na to choruje, a co innego jak dziecko), ze to swinska grypa, bo objawy byly te same to u mnie w czerwcu, ale mama, ktora prawie doslownie wbiegla do nas prosto z samolotu ze Wschodniego Wybrzeza (gdzie byla przez weekend), zdiagnozowala angine. I dzieki Bogu, bo na angine sa rozne przeciez antybiotyki, a na ta swinie tylko to jedne Tamiflu. Ktore zreszta zdazylam dzis jeszcze kupic, zanim sie dowiedzialam, ze to angina. Kosztowalo 90 jebanych dolarow. Z ubiezpieczeniem! I niech ktos mi sie odwazy powiedziec, ze w Stanach nie trzeba reformy sluzby zdrowia, to go zabije.

Ja: nieziemskie kombinacje, zeby znalezc ludzi, ktorzy za mnie poprowadza zajecia na 3 uniwersytetach, tak zebym jednoczesnie nie podpadla zadnemu przelozonemu. Bo i dzis nie bylam w pracy i jutro tez nie bede. Poza tym padam na ryj, bo co oznacza bardzo chore dziecko, ktore na dodatek nie moze niczego przelknac, to mozna se wyobrazic... Acha i jeszcze na dokladke, jestesmy w domu w Chicago, bo gdy wczoraj wieczorem jak zwykle przygotowywalam sie do powrotu do Wilmette, a dziecko mi zaczelo sie przelewac przez rece i miec szklane oczy, to se pomyslalam, ze moze ja jednak jej nigdzie po nocy i w zimnie wlec nie bede. I tak sie ostalysmy w naszym normalnym domu, gdzie teraz bywamy przeciez tylko na weekendy. No i wlasnie z tego powodu nie mamy tu wielu rzeczy. No wiec co. No wiec ja dzis w samochod, po uprzednim wezwaniu ojca dziecka (ktory jesli by nie byl wezwany, to by sie u dziecka nie stawil) poprulam do Wilmette po nasze rzeczy, zeby tu nie zostac w jednych portkach i w jednym t-shircie. Przywiozlam zatem toboly rzeczy do Chicago i -- jako ze odpoczelam bardzo siedzac za kierownica samochodu w korku jadac w te i wewte -- popedzilam dziecku mielic zupe, zeby moglo cokolwiek przelknac. Bo jej ojciec niczego takiego nie zrobil siedzac z nia caly ten czas, gdy ja pakowalam rzeczy w Wilmette i jezdzilam tam i z powrotem. Szkoda gadac. Teraz dziecko wzielo antybiotyk i jakby tak kontaktuje nieco lepiej.

Ale za to Halloween mialam bdb. Spedzony caly ze Skrzetuskim. I tylko z nim, bez zadnej asysty jego znajomych lub moich przyjaciol. Najpierw na koncercie Kapeli ze Wsi Warszawa, a potem na imprezie tylko dla wtajemniczonych w takim jednym warehouse u polskich bikerow (albo harleyowcow). Skrzetuski byl zachwycony, bo on tez przeciez posiada harleya. Na mnie az takiego wrazenia impreza nie zrobila, bo bywalam na podobnych, no ale dzialo sie na niej troche, dzialo. Nawet telewizor plazmowy ze sciany spadl. I inne tam takie. Oczywiscie wszyscy w przebraniach. My zreszta tez. Na koniec wieczoru dostalam od Skrzetuskiego szybkiego cmoka w ust mych korale. Co z kolei Karen skomentowala tak (gdy skladalysmy sobie raport nastepnego ranka, jak kazda z nas spedzila poprzedni wieczor): "He just made sure that he would secure your heart for at least a while."
And he did.

No znowu sie nie odzywam, ale to wszystko przez prace. Pracuje i pracuje, a potem jeszcze pracuje. Nie, no serio, przez caly dzien jestem w robocie, a potem przyjezdzam do domu i dalej zachrzaniam. Tak to jest jak sie pracuje w trzech miejscach na raz i prowadzi zajecia z trzech roznych przedmiotow. Poza tym, ze dzien w dzien, non stop sie przygotowuje na zajecia nadchodzace nastepnego dnia, to wszystkie zajecia ida dobrze. Ale jakim kosztem!... Jakim, kur*a, kosztem!...

Jest wtorek, a moze juz sroda. Jestem od 18 godzin na nogach, ale daje rade. Jestem w NY, na zaproszenie Billa z Polskiego Instytutu Kulturalnego, na sympozjum poswieconym reportazowi. Slucham madrych i ciekawych reportazystow z Polski i stad, z New York Times, The New Yorker, Times... Tlumacze na zywo wypowiedzi polskich pisarzy, mowie o swojej dysertacji, wyjasniam, argumentuje i widze ze zdziwieniem, ze ludzie mnie sluchaja, pytaja, sa zainteresowani... I to takie slawy, ktore publikuja w najlepszych gazetach!... Ktore jezdza na koniec swiata (whatever we define as "koniec swiata" :) I nagle do mnie dociera, ze chyba osiagnelam w zyciu cos fajnego, ciekawego, wartosciowego... I ze nikt mi tej drogi nie przygotowal, zaden tata ani wujek niczego nie zalatwil, zadna ciocia nie wprowadzila w towarzyskie kregi... To wszystko ja, tylko ja, no oczywiscie z wielka techniczna pomoca rodziny, przy dziecku, przy finansach, ale akademicko i towarzysko to tylko i wylacznie ja. I spostrzegam, ze jestem z siebie dumna... A to zdarza mi sie bardzo rzadko. 

Nagle jesien sie zrobila. A ja sie pytam: gdzie sie podzialo, k*rwa, lato??? Jakos go nie zauwazylam w tym roku. Krotkie, wypelnione praca i wcale nie gorace. Ja tam lubie gorace. A tu juz jesien, liscie czerwone, wiatry zimne, musialam kurtke z szafy wyjac??? Bez sensu.

W srode zaczynam rosyjski u siebie na uniw. Na szczescie nie prowadze ich sama, tylko w teamie 4 osob, wiec moze nie bede az tak obciazona jak na Loyoli i Northwestern. I z tym rosyjskim jest tak troche awkward, bo zapisal sie na niego Skrzetuski. A ze Skrzetuskim bylo ostatnio troche slabo... Tydzien temu byla u Skrzetuskiego impreza z okazji zblizajacego sie poczatku roku, ktora organizowali ludzie z jego wydzialu (Skrzetuski nie jest u mnie na wydziale, tylko na innym, takim bardziej blisko-wschodnim). Ja tam bylam taka troche z innej beczki, ale Skrzetuski nalegal, zebym przyszla, to poszlam. Pierwsze pare godzin bylo miodzio. Skrzetuski drinki mi robil, fajury ze mna palil, tematy do rozmowy wymyslal, stawal bliziutko, tak ze moglam podziwiac blekit jego oczat. A po polnocy taka mloda Arabka zaczela sie do niego kleic. No, tak nachalnie i bezwstydnie, ze mnie az zatkalo. Lazila za nim, obejmowala, calowac probowala... On sie tak odsuwal, odsuwal, a ona sie przysuwala, przysuwala... On sie dalej odsuwal... Ona sie dalej uparcie przysuwala... Az w pewnym momencie zasiadl Skrzetuski w fotelu, a ona siadla mu u stop, glaskala go po kolanach i wpatrywala w niego z zachwytem. I juz wtedy Srzetuski jej nie odpychal. Tylko se tak siedzial z ta hurysa u stop. No to ja, widzac to, wyszlam. Karen, ktora tez byla na tej imprezie i zostala jeszcze po moim wyjsciu, mowila mi  ze zaraz po tym jak wyszlam (bo wyszlam dosc nagle, machnawszy reka na pozegnanie, bez zwyczajowych usciskow i pozegnan) Skrzetuski skoczyl na rowne nogi i szukal mnie po domu zdezorientowanym bedac (co nie znaczy ze np. za mna wybiegl...) Nastepnie przez reszte wieczoru rozmawial tylko z Karen i zadne Araby w poblizu sie nie plataly... Co mnie troche podnioslo na duchu. Ale z drugiej strony, ta impreza to byl taki "reality check" i moze dobrze, ze zdalam sobie sprawe, ile bab za nim lazi i na co sa gotowe. A ja jednak z tej innej gliny jestem i podlizywac sie facetowi (zwlaszcza mlodszemu) nie umiem i nie chce. 

No i tak se mysle, ze pewnie ta Arabka miala powody, zeby tak sie mu pchac w... ramiona, zeby nie powiedziec inaczej. Rozchodzi mnie sie o to, ze musialo juz cos sie miedzy nimi zdarzyc... tylko ze ona dopiero na ten wydzial przyszla, czyli ona dopiero bedzie na pierwszym roku, czyli przyjechala do Chicago jakies dwa tygodnie temu... To jesli Skrzetuski jest taki szybki Lopez i wyrywa laski z I roku jednoczesnie prowadzajac sie ze mna, to niech mnie pocaluje w dupe. 

Dlatego to wyjscie z Mlodym nadarzylo mi sie jak slepej kurze ziarno. W przeciwnym razie albo bym siedziala w domu ryczac albo upila sie z Karen. A tak, nie dosc, ze sie obzarlam jak swinia swietnym jedzeniem, to jeszcze nie mialam czasu na smety. 

No i do dzis kontaktu ze Skrzetuskim nie bylo. A przeciez w ostatni weekend bylo pare imprez, na ktore planowalismy isc i on o tym doskonale wiedzial. Ale ja na pewno nie mialam ochoty sie do niego odzywac, a on... no coz, kto go tam wie, co on... Dzis sie znienacka odezwal, udajac, jak to zawsze faceci, no ze osochodzi?... Odpowiedzialam grzecznie i chlodno. A teraz on bedzie na tym moim rosyjskim... Slabo troche...

Zmieniajac temat: ojciec Dziecka bedzie mial nowe dziecko. Jego zona jest w ciazy (wreszcie, probowali wiele lat) i moje Dziecko bedzie mialo rodzenstwo! Co prawda bedzie miala wtedy juz 18 lat, ale zawsze to nie bedzie jedynaczka i nie bedzie na swiecie sama. Brat mojej mamy tez mial 18 lat, jak ona sie urodzila i sa swietnym rodzenstwem do tej pory. Takze dobrze. Dziecko sie domyslalo, bo jej ojciec podchody typowe dla siebie juz przez jakis czas robil, a dzisiaj oznajmili jej to wreszcie oficjalnie. Ja sie ciesze, choc pojawil sie oczywiscie u mnie taki maly smutek, ze tez chcialabym jeszcze znalezc dobrego mezczyzne, z ktorym zdazylabym jeszcze miec kolejnego malentasa... Ale moze mnie to juz nie pisane...

I tak mi jakos. Ogolnie nie jest zle, ale troszke smutno.

Melduje, ze zyje. Uczenie na Loyoli juz w pelnym rozpedzie, jutro zaczynam polski na Northwestern, a w przyszlym tygodniu rosyjski na Chicago. O Yezooo!... Nie wiem, jak ja dam rade... Jak ktos mi wtedy powie, ze jest jest zajety, to go kopne w dupe!...

No jakos mi FB zabija dzialalnosc blogowa. Gdy sie zbiore, zeby tu cos napisac, to wydaje mi sie, ze juz przeciez to powiedzialam na FB... no wiec po co sie powtarzac... 

Wydarzen sporo, czasu na pisanie malo, a poza tym jakos tak mi ostatnio latwiej wpisac pare slow na FB w status update i tym samym poinformowac znajomych, co u mnie sie dzieje, niz tu sie rozpisywac... Tak to chyba jest, ze zyjemy w epoce telegraficznego (juz nawet nie telegraficznego, moze bardziej sms-owego?) skrotu... 

...i zaj*bal. Mi portfel. Wczoraj z torebki, gdy nie przeczuwajac niczego, pracowalam sobie intensywnie nad dysertacja w jednej z kawiarni niedaleko campusu mojego uniw. Portfel ze wszystkim: kartami kredytowymi, debtowymi, IDs z dwoch uniwersytetow, prawem jazdy, gift cards do dwoch sklepow, karta do Starbucks i CTA... Nawet kwit z pralni chemicznej poszedl sie j*bac!!! Tyle ze gotowki prawie nie mialam...
Poblokowalam co sie dalo, ale o jednej karcie zapomnialam. I dzis z tej karty zadzwonili, ze "they detected a fradulent activity" bo ktos najpierw placil nia na stacji Shella, potem w Bed Bath and Beyond (co wskazuje na kobiete, bo jaki facet poszedlby do tego sklepu?!) a potem probowali wyjac z tej karty 1000 baksow (!!!) w Ohio (WTF???) Nie wiedzieli ch*je, z tej karty to se mogli jakies paredziesiat dolarow wyjac, ale nie 1000!... Ha! Na szczescie karta te ich dzialalnosc od razu wychwycila, zadzwonila do mnie i ja zablokowalam. Podobno nie bede odpowiedzialna za te zakupy, bo ich nie autoryzowalam.
To jedyne, co jest dobre w tej calej sytuacji. Poza tym, nie mam niczego, IDs poblokowane, konta poblokowane, wiec zeby miec jakakolwiek mozliwosc placenia musze latac do banku po gotowke. Nowa karta debetowa przyjdzie za 5-10 dni, nowa karta cash station bedzie dzialac dopiero we wtorek. Nowe ID zrobie dopiero w poniedzialek, o ile wszystko dobrze pojdzie.
Ze nie wspomne o nowym prawie jazdy.

Mialam isc dzis na 2 imprezy, ale nie pojde na zadna, bo mam takiego dola.

Nienawidze zlodziei.

Ide przecwiczyc rzucanie klatw, wszystkich jakie tylko sa mozliwe...